ඔය සුවඳ මගෙ වෙන තුරා

සොඳුරු සුතුවම් සිතෙහි ඇඳුනා
හදේ හැඟුමන් එක් වෙලා
සෑම දා මගෙ ලඟින් හිඳිනුව
ඔබේ පහසින් මා වෙලා

මගේ පපුවට තුරුළු වී නුඹ
ආදරෙන් මට ලං වෙලා
හදෙහි වූ දුක් නිවාලනු මැන
ඔබේ සෙනෙහේ පෙන්වලා

ලඟින් නැතිමුත් දුරින් හිටියත්
සුලඟ හා මා මුසු වෙලා
පාව එන්නම් ඔබේ තුරුලට
ආදරේ උණුසුම පතා

කෙදින හෝ නුඹ කුමන ලෙසකින්
වෙන් නොවෙන් මා හැරපියා
මගේ අහසම එළිය කර නුඹ
පායන්න සඳ විලසිනා

ඉතින් සොඳුරිය හිතක් ඇත්නම්

ඉන්න මා හා එක් වෙලා
කොතෙක් හෝ මා බලා ඉන්නම්

ඔය සුවඳ මගෙ වෙන තුරා

මේක තමා ඇපල් පණුවො කනවා කියන්නේ [කවි කතා]

ඔන්න එක් දිනක් පාරේ යන                    කලක

දෙදෙනෙක් දකියි කෙල්ලක් සුර සිරි           මවන

එකෙක් ඇන කියයි අනෙකට මේ            ලෙසින

"අන්න බලාපන් අර යන සුර                    අඟන

ඇය පය තබන තාලෙට උන් සිත               වැටුනා

නොදැනම උන් ඇගෙ පසු පස යන්න            උනා

ඇසි පිය නොහෙල බලනා කල මේ            ගමනා

සිහියක් නැතිය මුන් දැන් කොයි බට           යන්නා

එකෙක් පැමිණ පියවී සිහියට                   සැනකින්

බලලා කියපි අනෙකා හට මේ                ලෙසකින්

"ඔය කෙල්ලගේ පස්සෙන් ගොස් වැඩක්       නැතින්

යමන් බොලං පන්තිය වෙත දැන්              සැනකින්"

පුදුමෙකි උනේ කාහටවත් සිතනු                    බැරී

පන්තිය වෙත යයි ඈ ගමනින්                        නාරී

මුන් දෙන්නගේ සිතිවිලි දැන් හරිම                   සිරී

දෙන්න හනික යයි පාරේ ලෙසට                   වෙරි

ගොහින් දෙන්න සෙවුවත් ඈ හැම               තැනක

නැතිය හම්බ වුයේ ඒ රුව                              මදක

බලන විට දි එබි එබි ඒ හැම                        තැනක

කොල්ලකු සමග හිටියයි පන්තිය               කොනක

කෙල්ල උනත් මවනා සුර සිරි                  මෙලොව

කොල්ලා නම් කෙනෙක් වගේ වෙන          ලොවක

පැනයක් නගියි මිතුරන්ගේ හිත්                 කොනක

මේකි මොකට මේකට බහ                      දුන්නද...?

මේකට නම් කිසිම දෙයක් කියනු                      බැරී

දෙදෙනා යන්ට යයි යලි ආදෙසට                     හැරී

එකෙක් කතා කොට අනෙකා ලගට                  ඇදී

කියුවයි කතාවක් හැමටම වැඩක්                     ඇතී

මොකක්ද බං මෙකෙන් පෙනුනේ                     උඹට

පුළුවන් නම් හිතලා බලපන්                         හොඳට

දැන්වත් වැටහුනාද මිතුරේ                             උඹට

ඇපල් උනත් ලැබේය පණුවට               කන්ට............!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ප.ලි :- සත්‍ය සිදුවීමක් ඇසුරෙනි.....

පූසාගේ හැදිච්ච කම හා පූසියන්ගේ නොපනත් කම්

        පහුගිය ටිකේ ලිවුවේ කෙල්ලන් ගැනය. ඒ නිසා අද වෙන මොකක් හෝ ලියන එක හොඳ යැයි මට සිතුනේය. මේ බ්ලොගේ කෙල්ලන් ගැන මා ලියා ඇත. එසේම කොල්ලන් ගැන වගේම බල්ලන් ගැනද ලියා ඇත. ඒ නිසා අද පූසන් ගැන ලියන්නට සිත් විය. ඒ අපේ ගෙදර ඉන්නා උන් ටික මතක් ඌ නිසාය. මා වගේ ම උඹලාද උන්ට කැමති යැයි මම සිතමි.

         පූසන්ට වැඩි කැමැත්ත්ක් ඇත්තේ උන් හරි හුරතල් නිසාය. උන් අල්ලා විසි කිරීමට මා තුල දැඩි කැමැත්තක් ඇත. පොඩි කාලේ අපේ ගෙදර හිටි පූසෙකුගේ නැට්ට උන්ගේ කටේ ඔබා උගේ කට වැසීම නිසා අම්මාගෙන් ගුටි කෑ සැටි තවම මතකය. එදා පටන් මා ඒ පාප කර්මය කලේ අම්මා ගෙදර නැති විට පමණි.

            පූසන් හුරතල් කිරීම මෙන්ම උන්ට වද දීමද මොන්ටිසෝරි යන කාලේ මාගේ දවසේ එක් ප්‍රධාන කාරියකි. පූසන් හුරතල් කරනවාට අම්මා අකමැතිය. උන් හුරතල් කරනවා දුටු විට ඈ පූසාට හා මට කොසු පහර දෙන්නීය.

        ඉතින් දැන් ඉතින් යට ගිය දේවල් ඇද්දා ඇතිය. කියන්ට ආවේ අද කාලේ පූසන්ගේ හැදියාව ගැන පොඩි දේවල් ටිකකි. ඒ අපේ ගෙදර දැනට ඉන්නා උන් ඇසුරු කරගෙනය. එසේ වූවා කියා හැම පූසාමද  එසේ නැතිය. 

         අපේ ගෙදර දැනට පූසෝ එකෙක් හා ගෑණු පූසෝ තුන් දෙනෙක් සිටිති. ගෑණු පූසෝ කියා මා අදහස් කලේ පූසියන්ය. උන් ඔක්කොම කලු පාට උන්ය. ඒත් ඈක්කා කියා උන්ව එලවිය නොහැකිය. එතකොට උන්  පිටුවහල් කිරීමේ ශෝකයට අපේ ගෙදර පල්ලෙහයින් ගලන ඇලට පැන දිවි නසා ගනිතියි කියා මගේ හිත බයය. ඒ මට ඉස්සර හිතුනු හැටිය. නමුත් දැන් එසේ අනුකම්පාවක් ඇති වන්නේ පූසා ගැන පමණි. ඒ ඇයි දැයි කියතොත් චරිතවත් ලෙස දිවි ගෙවන්නේ ඌ පමනි.

       ඔය පූසෝ හතර දෙනා හිච්චි උන් කාලේ පටන් උන්ට කන්ට දුන්නේ මම හා මල්ලීය. බිස්කට් පැකට් එකක් කැඩුවොතින් ඒකෙන් භාගයක් උන්ටය. තවත් ඉල්ලුවොත් පයින් ගසා එලවීම වෙනම දෙයකි. සමහර දවස් වලට තඩි බටර් පලු එක්ක ක්‍රීම් කැකර් උන්ට දුන්නේ උන් තඩි වී හුරතල් පාට වැඩි වන්නටය. උන් ඒවා පොර කකා කන හැටි මා බලා සිටියේ " කාලා හොන්දට හැදියන්" යැයි සිතින් සිතමිනි.

        දැන් මුන් තරමක් යමක් කමක් තේරෙන වයසේ උන්ය. ඔය වයගේ පූසියනට හොඳ හැඩි දැඩි පූසෙක් හොයා ගැනීමට  දැන් සිතෙනවා ඇතිය. පූසාටත් එසේම හොඳ පූස් කෑල්ලක් සොයා ගන්නට සිතෙනවා ඇත.

         එත් මට හිතෙන්නේ අපේ එකාට එහෙම එකක් හිතී නැති බවය. ඒ ඌ ඒ පිළිබඳව කිසි තැකීමක් නොකරන නිසාවෙනි. අපේ එහා ගෙදර පූසී සෑම විටම අපේ එකාට ඇඩ් වීමට ගට කන්නීය. ඒත් අපේ පූසා පිරිමි කම රැකගෙන ඒකිට නැමෙන්නට යන්නේ නැතිය. අපේ ඒකා ඉන්නේ හරියට එනව නම් නැමිලා වරෙන් කියන්න ලෙසිනි.ඒ වගේ කොන්ඳ පණ තියන පූසෙක් අපේ ගෙදර ඉන්නවා කියා සිතෙන විටද මට ඇති වන්නේ මහත් වූ ආඩම්බරයකි.මා හට ඉහත කී කාරනය සම්බන්ධයෙන් දෙයක් අමතක විය. ඒ පූසන් කකුල් හතරෙන් ඉන්නා නිසා නැවෙන්නට දෙයක් නැති බවය.

අපේ පූසා හා බූල් පූසී මේ වගේය
දෙන්නට දෙන්නා අදරේ

        අපේ ගෙවල් පැත්තේ පහුගිය දවස් ටිකේ සැපට හැදුන බූල් පිරුන පූසියක් නිතරම කැරෙකෙනු මා හට කීප විටක්ම දැක ගත හැකි විය. මේ පූසී හදන්නේ අපේ පූසා දැලේ දා ගන්නට වෙන්ට ඇති යැයි මට සිතිනි. වැඩේ හරිය. අපේ පූස් තඩියා ඒ පූසිව සෙට් කරගෙනය. අනේ වාසනාවන්ය. ඌට දැන් පාට්ටා පූස් කෑල්ලක් සිටී. ඌට දැන් පට්ටා ආඩම්බර ඇතිය.ඒ පූසී ද අපේ පූසා වගේමය අනික් පූසන්ව ගනන් ගන්නේ නැතිය.අපේ පූසාද පූසී ලඟින් හෙලවෙන්නේ නැතිය. මේකා ඔලුව කල්පනා කර එහා ගෙදර එක්ක පෑහෙන්නේ නැතුව දුර ඉඳලා ආව පූස් කෑල්ලක් එක්ක සෙට් උන එක ගැන මට සතුටුය. පූසා ගැන කීවා ඇතිය.

        අපේ ගෙදර ඉන්නා පූසා චරිතවත් එකෙක් උනාට පූසියෝ සෙට් එක එහෙම නැතිය. උන් මහා නැහැදිච්චි උන්ය. මට හිතෙන්නේ උන් පොඩි කාලේ ඉඳන් ආස්සරේ කරේ එහා ගෙදර පූසී වීම නිසා එසේ වන්නට ඇති බවය. මුන්ගේ නැහැදිච්ච කම කොච්චරද කියනවා නම් දවස් පහට පූසෝ පහක් සමගය. මුන්ට ලැජ්ජා නැතිය. සමහර දාට පූසියෝ දෙන්නෙක් එක පූසෙක් එක්ක මුකුලු කර කරා ඉන්නවා මා කීප විටක් දැක ඇත.

පූසියෝ පඳුරු අස්සේ ඉන්නා හැටි
 පොඩි උන් මෙවුවා දැක්කොත්

          දැන් එක එක දවසට එක එක ජාතියේ පූසෝ අපේ ගෙදරට පැමිනෙති. මෙය අපේ ගෙදර අයටද දැන් මහත් වූ හිසරදයක් වී ඇත. ගිය බදාදා මා පාසල අවසන් වී ගෙදර එන විට එක පූසියක් කොහෙදෝ යන පූසෙක් සමග මල් පඳුරක් අස්සේ සිට මාගේ අතටම අසුවිය. මෙය දුටු විට මාගේ තරහා නිම් හිම් නැති විය. ඒ හේතුවෙන් පූසාට ගල් තඩියකින් පත බෑවෙමි. ඌ අය අපේ ගෙවල් පැත්තේ ආවෙ නැතිය.

         තවත් එක පූසියක් අපේ ගේ පිටි පස්සේ හෙවන යට තියන බංකුවේ පූසෙක් එක්ක පෙම් කෙලිමින් ඉඳ උන්ටද මා ඉදල් පහර දුන්නෙමි.ඒ "තොපිට බටර් ගාලා ක්‍රීම් ක්‍රැකර් කැවුවේ මේවා කරන්නද "යැයි සිතින් බැන වදිමිනි.

         එදා මට සිතුනේ මෙවන් දේවල් ඉදිරිට වීම වැලැක් විය යුතු බවය. නැති නම් ගමේ මිනිස්සුන්ගෙන් ඇනුම් පද අහන්න වෙන්නේ අපිටය. ඒ "අපිට පූසෙක්වත් හදා ගන්න බෑ ඔහේලාගේ නැහැදිච්ච පූසියෝ නිසා" කියලා ගම්මු දොස් කියනු නිසැකය.

        ඉතින් තවමත් මේකට යෙදිය යුතු පිලියමන් මට නොසිතේ. මේක ලිවුවේ කියවන ඔය කට්ටිය ගෙන් උපදෙසක් පිලියමක් බලාපොරොත්තුවෙනි. මා හට කීමට ඇත්තේ පූසියෝ හදනවා නම් පරිස්සමෙන් කියාය. උන් ඇතිකර බැනුම් අහනවාට වඩා වෙන මොකෙක් හරි ඇති කරනවා හොඳය.

ප්‍රිෆෙක්ට් කම් හා පො** කම්

 

සිදු උන දෙයකි මෙය අපි හය දෙනකු            හට
ඔබන්න හිතුනා සිද්දිය                        කවියකට
ගැට ගැහුවට ඇති හැකියට මේ               ලෙසට
වැරදි ඇතොත් පොඩි සමාවකුත්              දෙන්ට

ලැබුන විටදි පොඩි විවේකයක්                  අපිට
තාල තියන එක කරන්නෙ ඩෙස්               එකට
එක දවසක් තාලය වැඩි වී                     හොඳට
කිවුවා සින්දු ප|න්තිය ගිගුරුම්                  දෙන්ට

මේ සජ්ජේ ඇහිලා වෙන                    කට්ටියට
එක එක  ඔලු එනවා පංතිය                     තුලට
මහ තැන ආවත් ගානක් නැත                   අපට
මියුසිකල් ෂෝ එකක් විය එය       මොහොතකට

මේ සද්දේ ඇහිලා ප්‍රිෆෙට්                   අයියලට
දුවගෙන ආවා නෙව උන්                    පංතියට
පඩේටවත් ගනන් ගන්නේ නැති             ලෙසට
කිවුවා අපි සිංදු උන් වත්                 නැටවෙන්ට

එක ප්‍රිෆෙටෙක් කෑ ගැහැවයි මේ          ලෙසට
"නවත්තපිය ඔය සද්දේ" යැයි                   එමට
මිනිහට හොඳටම ලැජ්ජා             හිතෙන්නට
හූවක් දුන්නයි අපි ඔක්කොම                 එකට

ප්‍රිෆෙක්ට් ලා උනත් කොන්දක් නැත      උන්ට
තිබුනා නම් ගහන්ට තිබ්බා                   අපට
උන් හට උන රෙදි ගැලවෙන             සිද්දියට
කලිසමේම ගූ වන්නට ඇත                  උන්ට

සිද්දිය වී දින හතරක්                     ගෙවුනාට
ප්‍රිෆෙක්ට්ලගෙන් කොක්කක් නැත   අප වෙතට
දිනක අපි හයක් කැන්ටිමෙ          ඉන්නකොට
ආවයි එතනට ප්‍රිෆෙටෙක් පට්ට             කොට

මල්ලී උඹලා දන්නැත්තම් අහ               ගන්ට
හිතා ඉන්නේ උඹලා කැ*යොද               පට්ට
අහු උනොතින්  උඹලා මහ මග              අපිට
අහවල් ඒවා ගලවල දෙනවා                  අතට

දීපිය බලන්නට පුළුවන්නම්                   අතට
කෙලිනවා තොපෙ බොකු බඩවැල් ඇබරෙන්ට
අපේ එකෙක් ඇදිලා ගිහින් ඌ              ලඟට
කිවුවා දෙකක් උගෙ හයිරං අඩු            වෙන්ට

මිනිහට දැනෙන්නැති වැඩ වැරදෙන     බවට
බුවා එනවා ෂේප් එකේ අපි                ලඟට
ඇවිත් අනේ හොඳ මල්ලී යැයි           ලෙසට
දෙනවා මූ බටර් පාර                     උපරිමට

එදා උඹලා කල දේ හරි නෑ                නේද
අලුත් එවුන් ලඟ අපි චාටර්                 නේද
අයෙත් උඹලා එහෙම කරන්නෑ           නේද
කියාපං කෝ මල්ලී මං හරි                  නේද

මොනව කරන්නද අපි උඹලගෙ            පවට
කොන්ද තියේ නම් නැමෙන්නේ         කුමකට

උඹලගේ තියන පො**කමත් වැඩි        වෙන්ට
කවදාවත් බෑ උඹලට රජ                  වෙන්ට

අපි ලඟ ඒ හිටිය පොඩි ප්‍රිෆෙක්ට්       කොට
ඇරලා කියපි හෙමීට උගේ හැකර         කට
අලුත් කොල්ලෝ ඉදිරියේදි මේ         ලෙසට
අපිව පො**යෝ නොකරන්            ඉදිරියට

වල් කෙල්ලක් ගෙන් බේරුනෙමි......

           අද පෝස්ට් එක නම් කෙල්ලන් ගැනය. ඒ  අපි එක්ක එකට පංති ගිය විසේකාර කෙල්ලක්ට මීට කාලෙකට ඉහත උන කක්කා සීන් එකක් ගැනය. මේකිගේ තිබ්බ විසේට මගේ ඇඟේ එල්ලෙන්න ඇවිදින් මා ඉන් ගැල උනේ අනූ අටෙනි ඉතුරු දෙක ඒකී මගෙන් ඉස්සුවාය. ඒ මොකෝ කියනවා නම් මේ කෙල්ල දවස් දෙක තුනක් මා පසු පසු ලුහු බැන්ද නිසාවෙනි.
         ඉස්සර හත අට වසර වෙල ඉන්නකොට මට කෙල්ලන් තරම් අප්පිරියා ජාතියක් වෙන නැතිය. මා සිතා සිටියේ උන් නාන්නේ නැති දත් මදින්නේ නැති ජාතියක් ලෙසය. ඒ නිසා කෙල්ලන් ලඟින් යද්දී පවා බිම බලා ගෙන නාසය වසා ගන්න පුරුද්දක් මා ඇති කර ගත්තෙමි.

         පසුව වයසින් මුහුකුරා යත්ම මට කෙල්ලන් ගැන හිතේ කොනක පොඩි මෙවුවා එකක් ඇති විය. පසුව කල සොයා බැලීම් වලදී මට හිතුනේ ඒ මෙවුවා එක ඇති උනේ මා කෙරෙන් කෙල්ලෙක් කෙරේ ආල හිතක් ඇති වී ඇති නිසාවෙන් බවය.

          නවය වසරෙය එන විට කෙල්ලන් ගැන මාගේ හිතේ තිබුනු අදහස් සම්පූරනයෙන්ම වෙනස් විය. ඒ "කෙල්ලන් හරි හුරතල්ය, හුරුබුහුටිය, චමත්කාරය, නෙත් සිත් පැහැර ගන්නා සුලුය යන ලෙසද ඔවුන් නාන්නේ නැති ජාතියක් නොව ඇදගෙන නාන ජාතියක්" බවද ලෙසටය.

        ඉහත තුන් වන ඡේදයේ සඳහන් පරිදි මාගේ ආල හිතේ ඇති වූ සීග්‍ර වර්ධ්නය හේතු කොට ගෙන  කෙල්ලක් ගෙන් කැමැත්ත පිළිබඳ විමසීය. ඒකට ඒ කෙල්ල එක පයින්ම බෑ කීවාය. මොනවා උනත් ඒකී හරි  සෝයි කෙලි පොඩ්ඩකි.

         ඉස්සර ඕලෙවල් කාලේ මම යන්න කැමතිම පංතිය කොමර්ස් පංතියය. ඒක පට්ටා ආතල් පන්තියකි. හිටියේ කොල්ලන් දහ පහලොස් දෙනෙකි. කෙල්ලන් අසූවක් විතර. මෙහෙවු පංති වලට යන්න ඇකමැති කොල්ලෝ නැති තරමය. ඒ කාලේ අලුතින් කොල්ලෝ එනවාට අපේ උන් අකමැතිය. අලුතින් කෙල්ලො නම් තව සීයක් ආවත් එපා කියන්නෙ නැතිය. ඒ සර් කාරයා අපිට වඩා අන්ඩයෙකි. උගන්නන එකෙත් කිසි  කහටක් තිබුනේ  නැත.

           ඉස්කෝලේ ඇරුන ගමන් ම කට්ටිය පය ඉක්මන් කරන්නේ කෙල්ලන් එන්නට පෙර පංතිය ඇතුලට යා ගැනීමටය. ඒ අපිට එන හැම කෙල්ලගෙම මූණු පොඩි බලන්ට තිබූ අහිංසක ආසාව නිසාවෙනි.

          සමහර කෙල්ලෝන්ගේ මූණු කැලෑසියට එනකොට දැඩිව රතුවී ඇත. මට සිතෙන්නේ හිරවූ බසයක දැඩි ආසාවෙන් ගමන් කල නිසා එසේ වී තිබෙනා බවය. සමහරුන් එන්නේ යහන් ගතව සිට හදිසියේ කැලෑසිය මතක් වූ ලෙසය. කොන්ඩා අවුල්ය,ගවුන් කෑලි පොඩි වී ඇත,මූණ පුරා දාඩිය,කිසිම ප්‍රෙෂ් ගතියක් නැත.

            මේ පංතියට වැඩි පුරම ආවේ වෙන්ට පොස් කෙල්ලනය. උන් හිතා හිටියේ උන් තරම් කෑලි ලංකාවේ වෙන කොහෙවත් නැති ලෙසය. සමහර අය කෑලි කියා සිතා සිටි ලෑලිය. ඔය අතර අපිට පේන්ට හරි අමාරුවෙන් අලුවා කැපූ කෙල්ලෝද සිටියෝය. ඒවා දුටු අපේ ගොයියනට ගිහි ගෙය හැර යන්ට නොහිතුන එක පුදුමයට කරුනකි. 

           එක දවසක් අපේ බුවෙක් කාලක් ක්‍රියා කොට අසිහියෙන් ගොස් කෙල්ලක් බදාගෙන පට්ටා පජාත සීන් එකක් වු සැටි අදටත් මතකේ ඇත. තව අපේ වැසිකිලිය බිසී වී තිබ්බ තදියම නිසා කෙල්ලන්ගේ එකට රිංගා තව එකෙක් ගූ වී ගිය සැටිද පට්ටාය.

          ඔය කැලාසියට එක දැරිවියක් ආවා ඒකී පට්ටාය, කොටය, සෙක්කිය. අපේ උන් මේකිට වහ වැටුනේ කාටත් නොදැනීය. මේකිත් හුරේ කියා කට්ටියව කදේ දමා ගත්තාය. එක දිනක් මෙකී මා ගෙන් නොමනා  ඉල්ලීමක් කලාය. ඒ ඇසූ මම දැඩි ලෙස තාක්බීර් වීමි. ඒ ඒකී බිවු මයිලෝ පැකට් එකේ ඉතිරිය මට බොන ලෙසය. ඈක්කා..... මේකී කට ගැසූ එක බොන්නේ කෙලෙසද,..? මේකී දත් මදිනවද දන්නෙත් නෑ...? මෙහෙම එක එක ගූ කෙල්ලන් බිවු ඒවා ඇල්ලුවොත් මමත් ගූ වෙනවා නේද...? මේ මා හට එවෙලේ ඇති වු ගැටළු කීපයකි.

          මේකි එනේ හොඳකට නොවෙන බව පොඩි එකා සන්දියේ පටන් මා ලඟ තිබූ බලු ගතිය නිසා ඇතිව තිබූ ඉවෙන් ම මා හට දැනුනි. මේකී නිසා බොහෝ විට මා ඉඳුල් විය හැකි බව මාගේ ගොන් මොලයට වැටහුනේ නිරායාසයෙනි. ඒ නිසා හැකි තාක් මේ දැරිවිගෙන් ඈත්ව විසීමට මා ඉටා ගත්තෙමි. මාගේ උතසහය ඵල නොදරන බව කලක් යත්ම මට වැටහෙන්නට විය. මන්ද කියතොත් මේකී මා පස්සේ ඇවිත් වාත වූ හෙයිනි.

           දිනක් මා කැලෑසිය ඉවරවී යන ඇතර තුර ඒකිගේ දෙවෙනි ප්‍රහාරය මා වෙත එල්ල කලාය. ඒ මාත් එක්ක බස් එක ලඟට යන්න එනවා දැයි ඇසීමෙනි. ඒය ඇසීමෙන් අධික කම්පනයට පත් අසරණ මා හනික දිව ගොස් බසයක එල්ලුනෙමි.

       කල් යද්දී මේකී මා හට පෑ ආලවන්ත කම් අඩුවන්ටට විය. ඒය මාගේ දැඩි සතුටටද හේතු විය. කාලෙකට පස්සේ මේකී පංති එන එකද නැවැත්තුවාය.ඉතින් මට ආයෙමත් බියෙන් සැකෙන් තොරව පංති යාමේ හැකියාවක් ලබුනේය. අයෙත් අර වෙන්ට පොස් කෑලි වෙලට කක්කා කතා කිය කියා. මාගේ සගයෝ එක්ක නොහොබිනා වැඩ කිරීමට ආයෙත් ඉඩ ප්‍රස්තාව මා හට ලැබිනි.

           අපි ඔහොම වගක් නැතුව කුප්ප කං කොර කොර ඉන්නකොට  අසික්කිත ආරංචිඅයක් අපේ කන වැකුනේය. ඒ අර මේ ක්ලාස් ආව සෙක්කි කොට කෑල්ල අහවල් වැඩේ කොරලා ගෙදරට මාට්ටු වී ඇති බවය. මාටුවී ඇත්තේ වීඩියෝ එකක්ය.... ඒ මදිවට ඒක කණ්ඩායම් ක්‍රියාකාරකම් ට්යිප් එකේය.....මේ වගේ එවුන් නම් නොදෝමකින් ය..... මුලු ගෑණු සංහතියටම කැලලක්ය.

         මේ විදිහට් බලනා කල කොල්ලන් පට්ටා හොඳය. මොන ජරා වැඩේ කොරත් මෙච්චර චාටර් සීන් කරන්නේ නැතිය. කරත් ඒවා මාට්ටු වෙන්නේ නැතිය. කොල්ලනේ උඹලත් සෙක්කි කෙල්ලන් පස්සේ ගොස් ගූ වන්නට එපාය. හොඳ හැදිච්ච එකියක් පස්සේ කකුල් ගෙවෙන කම් ගියත් කම් නැතිය. අය කියන්ට තියෙන්නේ ඔය අහවල් වැඩ කොලත් මාට්ටු වෙන්ට කොරනට එපාය. මේ වෙලාවේ මාහට අපේ කොටු පනින්නන් සිහියට ඒ. උන් ගැන කතා පස්සේ පෝස්ටු වලින් ලියන්නෙමි. ඒවා අතරද චාටර් කතා රාසියකි.